Harley- Davidson zadebiutował w sporcie motocyklowym w roku 1909, gdy Walter Davidson wystartował na jednocylindrowej maszynie w Wyścigu Niezawodnościowym Long Island, osiągając doskonały wynik. Rozgłos spowodowany tym sukcesem przekonał firmie o korzyści z udziału w wyścigach. W latach następnych Harley pojawiły się na każdych z zawodów sportowych, od specjalnych drewnianych torów po wyścigi uliczne. Początkowo konkurencje stanowił Indian i Excelsior, Excelsior z czasem pojawiły się motocykle angielskie. I chociaż maszyny japońskie zdominowały obecnie wiele dziedzin sportów motocyklowych, to na błotnistych torach ameryki Harleye ciągle zwyciężają. Bardzo znany był wspinaczkowy Harley Davidson z roku 1930 miał on niskie przełożenia które ułatwiały wspinaczkę, a długie i niskie podwozie obniża i przesuwa do przodu środek ciężkości. Miał on mały zbiornik paliwa gdyż duży był nie potrzebny. Na tylnym kole były łańcuchy które zwiększały jego przyczepność. Każdy ze wspinaczy czyli zawodników uczestniczących w tego typu wyścigu miał za zadanie wspiąć się motocyklem jak najwyżej lub pokonać tę odległość w jak najkrótszym czasie. miał on silnik dwucylindrowy, widlasty, nie ma danych o mocy tego motocykla, rama kołyskowa rurowa, przeniesienie napędu na skrzynię biegów, masa 174 kilogramy, prędkość maksymalna była zależna od podłoża wspinaczkowego. Bardzo znany był Harley Davidson XR750 z roku 1968 był to model dominujący na torach płaskich, wyposażone były one w hamulec przedni i w oziewki. Były one idealnymi motocyklami do wyścigów ulicznych i dawały wszystkim o tym znać w każdym kolejnym wyścigu. Motocykl ten miał na tylnym kole hamulec tarczowy, stosowany w maszynach do wyścigów płaskich, ganiki zostały pozbawione filtrów powietrza by zwiększyć moc motocykla która wynosiła 62 konie mechaniczne, owiewka tego motocykla malowana była w kolory typowo wyścigowe, na przednim kole znajdował się hamulec bębnowy ze szczekami współbieżnymi. Silnik tego motocykla był silnikiem widlastym. Masa jego wynosiła 145 kilogramów a maksymalna osiągana prędkośc to 233,5 kilometrów na godzinę.
Kawasaki nigdy nie dążył do zdobycia rynku małolitrażowych maszyn. Kawasaki zdobył reputację jako producent maszyn o wysokich osiągach, dla entuzjastów, i pozostał najmniejszym z wielkiej czwórki japońskich producentów. Wczesne motocykle Kawasaki miały znak firmowy zaprojektowany dla przemysłu ciężkiego firmy.
Fascynacja motocyklami coraz częściej nie kończy się na oglądaniu zwykłych ścigaczy i na jeżdżeniu nimi po drogach miast. Jest coraz więcej sporów bardzo lubianych przez fanów motocykli.
Suzuki wycofała się z wyścigów aby konstruować motocykle turystyczne i motocrossowe. Firma zdobyła pierwsze mistrzostwo świata w motocrossie w roku 1970 a rok później wprowadziła pierwszy silnik z nowej rodziny dwusuwowych tzrycylindrówek. Gdy mające małą trwałość modele z silnikiem Winkla przestały się sprzedawać, Suzuki rozpoczęła w 1976 roku budowę czterosuwów używając wspaniałego Kawasaki OHC jako swojego punktu startowego. W latach siedemdziesiątych nastąpił również przemyślany powrót Suzuki do wyścigów Grand Prix, powrót okazał się pomyślny i udany.
Po hondzie także Yamaha wstąpiła na światowy rynek i uczestniczyła w wyścigach, produkując bardzo sprawne maszyny dwusuwowe, które bardzo wysoko ustawiły poprzeczkę osiągów i niezawodności. Od roku 1961 do 1968 maszyny te zdobyły wiele mistrzostw świata i wzbogaciły technikę motocyklową o nowe układy zawieszeń tylnych. Rozwijanie czterosuwów dało znaczący postęp techniczny, taki jak pierwsze głowice z pięcioma zaworami i system zaworów wydechowych o zmiennych fazach rozrządu.
Yamaha TR3
Yamaha uważała wyścigi z poligon doświadczalny i grunt badawczy dla nowych technologii. Pierwsze występy w tym międzynarodowym cyrku nie były dla Yamaha wielkim sukcesem lecz upór został nagrodzony. 
Mobilna policja
Właściwości manewrowe motocykli sprawiały, że te coraz lepiej nadawały się do celów policyjnych natomiast w pościgach miejskich były niezastąpione.