Motocykle są prawie zawsze modyfikowane, aby je dopasować do potrzeb i gustu właściciela. Do turystyki sportu czy przejażdżek używane są różnorodne akcesoria i wyposażenie, na przykład owiewki zapewniają ochronę przed wiatrem całkowicie zmieniają wygląd motocykla. Inny typ kierowców poświęca większość wolnego czasu i pieniędzy na skupianiu uwagi ulicy lub uczestników rajdu. Niektórzy godzą się na niewygodne i utrudnienia, aby tylko poprawić wygląd wiele ekstrawagancko przerobionych motocykli używanych jest na co dzień przez ich właścicieli. Bardzo znanym przerobionym motocyklem jest tak zwany chopper, by miał klasyczny wygląd wymaga tak zwanej małpiej kierownicy. Chopper to Harley Davidson Hydra Glide z 1951 roku, jest to motocykl zbudowany na bazie silnika harleya . zasadniczy pomysł rozwinął się w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych gdy amerykańscy entuzjaści rozpoczęli rozbieranie swoich maszyn, zostawiając tylko zespoły główne. Taki kształt motocykla został spopularyzowany w firmie Easy Rider. Często motocykle te malowane są amatorsko w płomienie maja szeroka tylna oponę. Ten motocykl ma zazwyczaj standardowy widelec harleya wzięty z póniejszych maszyn. Motocykl ten ma silnik podrasowany górnozaworowy, moc nieznana, rama kołyskowa, masa 227 kilogramów, maksymalna osiągalna prędkośc to 220 kilometrów na godzinę. Kolejnym ciekawie przerobionym motocyklem jest Indian Four z roku 1942, w tym wypadku modyfikacje robione na niektórych maszynach są mało widoczne, zostały zwykle wyposażone w widelec teleskopowy zamiast standardowego wahaczowego. Nowy widelec działał lepiej od oryginalnego i był dostępny jako wyposażenie specjalne. Wykończenia lakiernicze oraz obramowanie skórą z frędzlami nie są standardowe lecz bardzo popularne. Często ten motocykl ma niestandardowe światła mijania, oraz ładniejsze opony czyli takie z białymi bokami. Ma on silnik czterocylindrowy, moc 35 koni mechanicznych, przeniesienie napędu na trzybiegowa skrzynie ręczną, rama kołyskowa rurowa, masa 228 kilogramów i maksymalna prędkość 145 kilometrów na godzinę.
Harley- Davidson zadebiutował w sporcie motocyklowym w roku 1909, gdy Walter Davidson wystartował na jednocylindrowej maszynie w Wyścigu Niezawodnościowym Long Island, osiągając doskonały wynik. Rozgłos spowodowany tym sukcesem przekonał firmie o korzyści z udziału w wyścigach. W latach następnych Harley pojawiły się na każdych z zawodów sportowych, od specjalnych drewnianych torów po wyścigi uliczne.
Suzuki wycofała się z wyścigów aby konstruować motocykle turystyczne i motocrossowe. Firma zdobyła pierwsze mistrzostwo świata w motocrossie w roku 1970 a rok później wprowadziła pierwszy silnik z nowej rodziny dwusuwowych tzrycylindrówek. Gdy mające małą trwałość modele z silnikiem Winkla przestały się sprzedawać, Suzuki rozpoczęła w 1976 roku budowę czterosuwów używając wspaniałego Kawasaki OHC jako swojego punktu startowego. W latach siedemdziesiątych nastąpił również przemyślany powrót Suzuki do wyścigów Grand Prix, powrót okazał się pomyślny i udany.
Po hondzie także Yamaha wstąpiła na światowy rynek i uczestniczyła w wyścigach, produkując bardzo sprawne maszyny dwusuwowe, które bardzo wysoko ustawiły poprzeczkę osiągów i niezawodności. Od roku 1961 do 1968 maszyny te zdobyły wiele mistrzostw świata i wzbogaciły technikę motocyklową o nowe układy zawieszeń tylnych. Rozwijanie czterosuwów dało znaczący postęp techniczny, taki jak pierwsze głowice z pięcioma zaworami i system zaworów wydechowych o zmiennych fazach rozrządu.
Yamaha TR3
Yamaha uważała wyścigi z poligon doświadczalny i grunt badawczy dla nowych technologii. Pierwsze występy w tym międzynarodowym cyrku nie były dla Yamaha wielkim sukcesem lecz upór został nagrodzony. 
Mobilna policja
Właściwości manewrowe motocykli sprawiały, że te coraz lepiej nadawały się do celów policyjnych natomiast w pościgach miejskich były niezastąpione.