Jednośladowe pojazdy mechaniczne zawsze były domeną ludzi młodych, urzeczonych pędem, rykiem silnika i zapachem spalin. Motocykle budowano na całym świecie od Korei do Kanady i w wielu innych krajach. Ameryka, Niemcy i Anglia stały się siedzibami największych producentów. Każdy z tych krajów nadal buduje prestiżowe motocykle o bardzo wysokiej jakości. W Austrii pierwsze motocykle seryjne były budowane przez Pucha w 1903 roku. Powstały również inne firmy austriackie, lecz żadna z nich nie miała porównywalne reputacji międzynarodowej, aż do powstania firmy KTM w latach sześćdziesiątych, Puch nadal istnieje choć produkuje tylko mopedy. Firma ta miała podobny znak firmowy do BMW lecz zielony. Pierwszy motocykl czeski zbudowali Laurin i Klement w 1899 roku. Przed druga wojną istniał dobrze rozwinięty przemysł, po wojnie zaś Jawa i CZ działały jako znacjonalizowane firmy, blisko współpracując ze sobą. Jawa słynęła z motorów żużlowych. Natomiast CZ zdobyła kilka mistrzostw świata w motocrossie. We Francji konstrukcja silnika o spalaniu wewnętrznym, zbudowanego pierwszy raz w Niemczech, została znacznie udoskonalona. . firma De Dion i Boston sprzedawała silniki i pomagała w założeniu dobrze prosperującego i rozwijającego się przemysłu francuskiego ubiegłego wieku. Francja stała się centrum sportów motocyklowych, pierwsze oficjalne wyścigi odbyły się we Francji. Jednym z francuskich motocykli jest Derenoziere z roku 1907 , firma ta budowała motocykle aż do wybuchu pierwszej wojny światowej. Motocykle te były dobrze zaprojektowanymi i zwartymi motocyklami, były one bardzo popularne podczas krótkiego okresu ich produkcji. W Skandynawii nigdy nie istniał duży rynek motocyklowy, dlatego tez przemysł ten był stosunkowo skromny. Szwedzka firma Husqvarna była największym i najdłużej istniejącym producentem, jej sukcesy sportowe inspirowały mniejsze specjalistyczne firmy. Lito produkował ograniczona ilość doskonałych maszyn motocrossowych w latach sześćdziesiątych, sześćdziesiątych Hausaberg robi to do dzisiaj.
Kawasaki nigdy nie dążył do zdobycia rynku małolitrażowych maszyn. Kawasaki zdobył reputację jako producent maszyn o wysokich osiągach, dla entuzjastów, i pozostał najmniejszym z wielkiej czwórki japońskich producentów. Wczesne motocykle Kawasaki miały znak firmowy zaprojektowany dla przemysłu ciężkiego firmy.
Fascynacja motocyklami coraz częściej nie kończy się na oglądaniu zwykłych ścigaczy i na jeżdżeniu nimi po drogach miast. Jest coraz więcej sporów bardzo lubianych przez fanów motocykli.
Suzuki wycofała się z wyścigów aby konstruować motocykle turystyczne i motocrossowe. Firma zdobyła pierwsze mistrzostwo świata w motocrossie w roku 1970 a rok później wprowadziła pierwszy silnik z nowej rodziny dwusuwowych tzrycylindrówek. Gdy mające małą trwałość modele z silnikiem Winkla przestały się sprzedawać, Suzuki rozpoczęła w 1976 roku budowę czterosuwów używając wspaniałego Kawasaki OHC jako swojego punktu startowego. W latach siedemdziesiątych nastąpił również przemyślany powrót Suzuki do wyścigów Grand Prix, powrót okazał się pomyślny i udany.
Po hondzie także Yamaha wstąpiła na światowy rynek i uczestniczyła w wyścigach, produkując bardzo sprawne maszyny dwusuwowe, które bardzo wysoko ustawiły poprzeczkę osiągów i niezawodności. Od roku 1961 do 1968 maszyny te zdobyły wiele mistrzostw świata i wzbogaciły technikę motocyklową o nowe układy zawieszeń tylnych. Rozwijanie czterosuwów dało znaczący postęp techniczny, taki jak pierwsze głowice z pięcioma zaworami i system zaworów wydechowych o zmiennych fazach rozrządu.
Yamaha TR3
Yamaha uważała wyścigi z poligon doświadczalny i grunt badawczy dla nowych technologii. Pierwsze występy w tym międzynarodowym cyrku nie były dla Yamaha wielkim sukcesem lecz upór został nagrodzony. 
Mobilna policja
Właściwości manewrowe motocykli sprawiały, że te coraz lepiej nadawały się do celów policyjnych natomiast w pościgach miejskich były niezastąpione.