William S. Harley ze swoim kolega szkolnym Arturem Davidsonem rozpoczęli eksperymenty z silnikami spalinowymi na przełomie wieków. Harley pracował jako kreślarz w firmie inżynierskiej, Davidson zatrudniony był w modelarni. Razem zaprojektowali jednocylindrowy silnik o objętości skokowe 400 centymetrów sześciennych. Zamocowali go na ramie rowerowej. Prototyp został ukończony w 1903 roku. Badania wykazały, że maszyna jest trwała lecz ma małą moc. Harley przekonstruował silnik zwiększając jego moc czyli objętość do 575 centymetrów sześciennych. Firma Harley Davidson Motor Company rozpoczęła produkcję modelu Sileni Gray Fellow w 1904 roku. W ciągu następnych lat modyfikacje konstrukcyjne zwiększyły ponownie objętość silnika, wprowadzono rozrząd zaworowy mieszany typu odlot nad wylotem i wzmocniono ramę. W roku 1912 powstał motocykl nazywany sileni przez jego efektywny tłumik który przyczynił się do cichej pracy, Gray ze względu na prostotę malowania a Fellow aby zasugerować Niezawodne partnerstwo człowieka i maszyny. Motocykl miał reputacje zaufanego towarzysza podróży. Motocykl ten miał zamknięta konstrukcje ramy która miała większa wytrzymałość. Pedały uruchamiały silnik i wprawiały w ruch motocykl ponieważ nie było rozrusznika i skrzyni biegów. Napęd przenoszony był skórzanym pasem od silnika na koło tylne. Napędy z napinaczem pasa były nietrwałe i zostały wkrótce zaniechane. Od 1919 roku Harley Davidson stosował we wszystkich swoich motocyklach sprzęgło, napęd łańcuchowy i skrzynię biegów. Motocykle najczęściej były satynowo szare, ten typ lakieru był bardzo charakterystyczny dla harleya. Miał on w sobie zawór dolotowy otwierany przez podciśnienie w cylindrze. Widelec wahaczowi zaadaptowano wkrótce po rozpoczęciu produkcji. Taka sama konstrukcja rozwijana i ulepszana była stosowana aż do wprowadzenia widelca teleskopowego w pierwszym Hydra- Glide. silent Gray Fellow miał silnik jednocylindrowy, rozrząd mieszany, moc 6,6 koni mechanicznych. Zapłon iskrowy firmy Bosch, rama rurowa zamknięta, hamulce wybiegowy na koło tylne, czyli obrót pedałów do tyłu. Masa 88.5 kilograma.
Kawasaki nigdy nie dążył do zdobycia rynku małolitrażowych maszyn. Kawasaki zdobył reputację jako producent maszyn o wysokich osiągach, dla entuzjastów, i pozostał najmniejszym z wielkiej czwórki japońskich producentów. Wczesne motocykle Kawasaki miały znak firmowy zaprojektowany dla przemysłu ciężkiego firmy.
Fascynacja motocyklami coraz częściej nie kończy się na oglądaniu zwykłych ścigaczy i na jeżdżeniu nimi po drogach miast. Jest coraz więcej sporów bardzo lubianych przez fanów motocykli.
Suzuki wycofała się z wyścigów aby konstruować motocykle turystyczne i motocrossowe. Firma zdobyła pierwsze mistrzostwo świata w motocrossie w roku 1970 a rok później wprowadziła pierwszy silnik z nowej rodziny dwusuwowych tzrycylindrówek. Gdy mające małą trwałość modele z silnikiem Winkla przestały się sprzedawać, Suzuki rozpoczęła w 1976 roku budowę czterosuwów używając wspaniałego Kawasaki OHC jako swojego punktu startowego. W latach siedemdziesiątych nastąpił również przemyślany powrót Suzuki do wyścigów Grand Prix, powrót okazał się pomyślny i udany.
Po hondzie także Yamaha wstąpiła na światowy rynek i uczestniczyła w wyścigach, produkując bardzo sprawne maszyny dwusuwowe, które bardzo wysoko ustawiły poprzeczkę osiągów i niezawodności. Od roku 1961 do 1968 maszyny te zdobyły wiele mistrzostw świata i wzbogaciły technikę motocyklową o nowe układy zawieszeń tylnych. Rozwijanie czterosuwów dało znaczący postęp techniczny, taki jak pierwsze głowice z pięcioma zaworami i system zaworów wydechowych o zmiennych fazach rozrządu.
Yamaha TR3
Yamaha uważała wyścigi z poligon doświadczalny i grunt badawczy dla nowych technologii. Pierwsze występy w tym międzynarodowym cyrku nie były dla Yamaha wielkim sukcesem lecz upór został nagrodzony. 
Mobilna policja
Właściwości manewrowe motocykli sprawiały, że te coraz lepiej nadawały się do celów policyjnych natomiast w pościgach miejskich były niezastąpione.